بينش سبز

سلام ، باز هم معرفي يه فيلم ديگه از آل پاچينو ! اين بار در كنار شون پن.

شیوه كارليتو !

داستان فيلم از اين قراره كه آل پاچينو در نقش كارليتو يكي از بزرگترين قاچاقچيان هروئين در ايالات متحده ست . وقتي حبس 30 ساله كارليتو توسط دادگاه تجديد نظر به 5 سال كاهش پيدا ميكنه و او از زندان آزاد ميشه تصميم مي گيره كه به قول خودش ديگه خلافكار نباشه . اون همه تلاشش رو ميكنه اما ... .

بعضي موقع ها انسان يه كارايي ميكنه كه نمي تونه از تاثير اون در آينده ي خودش جلوگيري كنه !

به قول كارليتو : « بعضي مرزها هستند كه اگه ازشون عبور كني ديگه نمي توني برگردي »

البته اين فيلم يه كم قديميه ( 1993) و اونقدري كه 88 دقيقه جذابيت داشت بيننده رو با خودش نمي كشونه اما در كل فيلم قشنگيه . به اون كساني كه اين فيلم رو نديدن و از اين جور فيلما خوششون مياد يا طرفدار بازي هاي آل پاچينو هستند توصيه ميكنم حتما اين فيلم رو ببينن .

اطلاعات دیگر فیلم

نوشته شده توسط قاسم صفائی در دوشنبه 26 شهریور1386 ساعت 16:43 موضوع معرفی فیلم | لینک ثابت

اي دوست تمنايي دارد ز تو اين بنده            با عبد مدارا كن اي خالق بخشنده

سنگيني عصيانم بگرفته گريبانم                 محكوم به عقبايم منماي شتابنده

از بس كه خطاكارم ،‌ شرم از رخ تو دارم        بر روي تو از رويت مشتاقم و شرمنده

با خجلت و با حسرت هم سفره خوبانت       در حشر چه سازد اين رسواي پناهنده؟

در محضر خوبانت مگذار شوم ضايع              حتي به كريمانت منماي تو پرونده

خوبان به روي مهمان در را كه نمي بندند     وز خانه نمي رانند مسكين سرافكنده

آغوش مدارايت ، دامان دل آرايت                بگشا به تسلاي غم هاي پراكنده

ابليس وقيحانه پشت در ميخانه                 بنشسته به تزيين دنياي فريبنده

با اين دل بي تقوا ، با اين خطر اغوا             يا رب چه كنم بين اين جاده ي لغزنده ؟

در توبه نصوحم كن ،‌نستوه چو كوهم كن      توبه ز من و بخشش باشد ز تو زيبنده

وقت است كه در يابي در اين شب مهتابي    اين گوشه نشينت را با توشه آينده

تا حال چنين بوده ، عفو از تو گناه از من        من بعد چه خواهد شد اي خالق بخشنده ؟

نوشته شده توسط قاسم صفائی در چهارشنبه 21 شهریور1386 ساعت 22:51 موضوع شعر | لینک ثابت

سلام ، این پستم مربوط میشه به فیلم 88 دقیقه .

یه فیلم فوق العاده و جذاب ! وقتی فیلم رو نگاه میکنی حتی دوست نداری یه لحظه از فیلم هم از دست بدی و خیلی جاهاش رو دوست داری چند بار نگاه کنی و به جملاتش دقت کنی .

وقتی گفته میشه توو یه فیلمی آل پاچینو بازی میکنه دیگه نیازی نیست از اون فیلم تعریف کرد ، چون به اندازه کافی مخاطب رو به طرف فیلم می کشونه . اما این فیلم یه فیلم کم نظیره ، شاید داستان قوی این فیلم در کنار بازی بسیار زیبای آل پاچینو باعث جذابیت بیش از حد این فیلم شده . البته کارگردانی قوی جان او ِنت هم در نوع خودش کم نظیره .

واقعا آل پاچینو مثل اکثر فیلماش جوری بازی کرده که اگه با تمام حواس فیلم رو ببینی هیچ وقت فکر نمیکنی در حال نگاه کردن فیلم هستی و گویا داستان واقعی رو با تمام جریاناتش داری از نزدیک مشاهده میکنی .

داستان فیلم از این قراره که آل پاچینو در نقش دکتر گرم ، یک استاد دانشگاه در رشته روانپزشکی جنایی هست . خواهر 12 ساله دکتر گرم سالها قبل توسط دشمنان مجنون او به طرز فجیعی به قتل میرسه و حالا دکتر گرم سعی میکنه به قول خودش کاری در مسیر بهبود عدالت انجام بده و باز هم به قول خودش تلاش من مهمه ، نه چیز دیگه !

وقتی توسط دکتر گرم یک قاتل زنجیره ای توسط هیئت منصفه به اعدام محکوم میشه ، تلفن دکتر گرم به صدا در میاد و بهش میگه فقط 88 دقیقه فرصت داری زنده بمونی . دکتر گرم از این جریان  فرار نمی کنه و با تمام توان خودش پای اعتقاداتش می ایسته و جون خودشو به خطر می اندازه تا به باورهای خودش عمل کنه !

بقیه فیلم رو خودتون نگاه کنید ، جمله های آخر دکتر گرم فوق العاده است ، فقط یه جمله اش رو می نویسم ، بقیه شو خودتون ببینید :

دکتر گرم : « نمیخاد جواب بدی ، فکر کن راجع بهش ؛ عدالت و حقیقت . این دو کجا به هم برمیخورن ؟»

اطلاعات دیگر فیلم

نوشته شده توسط قاسم صفائی در شنبه 10 شهریور1386 ساعت 14:27 موضوع معرفی فیلم | لینک ثابت

تا دل عاشقان گرفتار است                آینه پایبند زنگار است

گوشه ی خلوتی مگر بدهند              ورنه این معرکه چو بازار است

لب ما بست و گفت کیف الحال ؟        این هم از شیوه های آزار است

طفل اشکم نرفته ره گم کرد              این نشانی ز بس که دشوار است

نه دگر حال مستی ام مانده             نه به مستی توان گفتار است

حرف های نگفته ای دارم                 که فقط منبرش سر دار است

العجل العجل دلم تنگ است             زنده بودن بدون تو ننگ است

تو سماوات خاکباز منی                   تو نیاز منی ، نماز منی

نذر تو کرده ام که جان بدهم             تو همه نذری و نیاز منی

با تو کس را نمی توانم دید               زان که دربست یار ناز منی

با تو حتی نگفتنی گفتم                  زان که تنها تو چاره ساز منی

نیمه شد ماه احمدی چه کنم ؟        باز هم تو نیامدی چه کنم؟

نوشته شده توسط قاسم صفائی در سه شنبه 6 شهریور1386 ساعت 19:59 موضوع مناسبت | لینک ثابت

سلام

یه چند وقتی بود توو وبلاگم از خودم چیزی ننوشته بودم . برا نیمه شعبان یه مقاله نوشته بودم که وبلاگم هم با اون آپ کنم اما امروز یه خبر خوب ، خیلی منو خوشحال کرد .

قهرمانی ایران در مسابقات والیبال نوجوانان جهان

دیروز که احمد نصیرایی پیشم بود با هم این بحث رو میکردیم که چقدر ورزش ایران پیشرفت کرده و هر روز که اخبار گوش میدیم جوون های خوب ایرونی مدال آوردن ! البته به جز فوتبال !!!

ولی این یکی یه شاهکار بود و ایشالله یه طلسم شکنی که ایران عزیز در ادامه هم بتونه توو ورزش های گروهی قهرمان جهان بشه !

نمی دونم خبر دارید یا نه که این برای اولین بار بود که ایران در یه ورزش گروهی قهرمان جهان میشه !!

جا داره از همه بچه های خوب تیم ملی و همه زحمت کشان و مسئولینی که همه جوره حمایت کردن تشکر کنم و به همه ایرانی ها این قهرمانی ارزشمند رو تبریک بگم .

به امید روزهای بهتر

نوشته شده توسط قاسم صفائی در دوشنبه 5 شهریور1386 ساعت 22:15 موضوع عمومی | لینک ثابت

به خودم قول داده بودم اگه قراره کتاب یا فیلم توو این وبلاگ معرفی بشه خودم اون فیلم رو کامل ببینم یا اون کتاب رو کامل بخونم . دیشب فیلم سنگ کاغذ قیچی رو دیدم . هر چقدر نیمه اول فیلم کاملا عادی و خسته کننده مثل اکثر فیلم های ایرانی هست ، نیمه دوم فیلم دیالوگ های قوی ای داره به نظر من . شاید داستان فیلم جذاب نباشه اما بعضی از دیالوگ ها خیلی قشنگه . به خاطر همین داستان فیلم رو تعریف نمی کنم ، اما در کنار هم قرار گرفتن دو نسل با اعتقادات خاص خودشون جالبه .

نویسنده و کارگردان: سعید سهیلی

بازیگران: امین حیایی، شهرام حقیقت دوست، اندیشه فولادوند، رامتین خداپناهی، قاسم زارع،‌ اصغر نقی زاده، بهناز محرر و جمشید هاشم پور

نوشته شده توسط قاسم صفائی در پنجشنبه 1 شهریور1386 ساعت 9:15 موضوع معرفی فیلم | لینک ثابت