تبليغاتX
 بينش سبز
 

لحظه را درياب

 

People who are not enjoying their lives in the present have lust for life in the future . Lust for life is always in the future . It is a postponement . They are saying : We cannot enjoy today , so we will enjoy tomarrow 

 

راستش وقتي اين متن رو از اوشو ميخوندم ،‌ ياد داستان ماهيگير مكزيكي افتادم ،‌ شنيديد ؟

ميگن يه تاجر آمريكايي يه ماهيگير مكزيكي رو در حال ماهيگيري مي بينه ! ماهيگير بعد از حدود يك ساعت 5-6 تا ماهي ميگيره و به سمت خونه حركت ميكنه !

تاجر آمريكايي بهش ميگه چيكار ميكني ؟ همين قدر ماهي ؟‌ زندگي ات چه جوري ميگذره ؟
ماهيگير مكزيكي ميگه آره ، همين رو الان مي برم توو كلبه ام كنار همين رودخونه ، براي من و خانواده ام كافيه ،‌ بعد از شام هم با دوستام ميرم بيرون و ميگيم و مي خنديم !

تاجر آمريكايي بهش ميگه ،‌ به جاي يه ساعت روزي چند ساعت كار كن ،‌ اونوقت ميتوني بيشتر ماهي بگيري ،‌ ماهي هايي كه نياز نداري رو ميتوني بفروشي ،‌ بعدش يه قايق ديگه بخري ،‌ كم كم ديگه كارگر هم استخدام ميكني ، بعدش ميتوني يه كارخونه كنسرو ماهي بزني ،‌ بعدش ميتوني بري توو يه جاي دنج يه كلبه لب رودخونه بخري و يه قايق بگيري و تفريحي ماهي بگيري ، شام رو كنار خانواده ات باشي و بعدش با دوستات خوش گذروني كني !

ماهيگير ميگه چقدر طول ميكشه ؟

تاجر ميگه حدودا 20 سال !

ماهيگير مكزيكي ميگه : اين همه كار بكنم براي اينكه به جايي برسم كه الان هستم ؟؟؟؟؟

 


 

نوشته شده توسط قاسم صفائی در چهارشنبه 25 مهر1386 ساعت 15:6 موضوع فرهنگی | لینک ثابت


وداع

اي كاش همه سال تو بودي به بر ِ من             دلسوخته در حسرت ديدار تو باشم

آهسته برو تا دلم از غصه نميرد                      اين آرزوي عبد گنهكار تو باشد

يك ليله قَدرت به همه عمر بيارزد                    اين جلوه اي از رحمت بسيار تو باشد

اي كاش مرا زار و گنهكار نبيني                      اين خسته الهي كه ز انصار تو باشد

 

اللهم رب شهر رمضان تموم شد الذي انزلت فيه القرآن شب اول ماه رمضون بود تموم شد ؟ آخه من به اندازه شب اول بيچاره ام !  وافترضت علي عبادك فيه الصيام آخه هيچ كاري نكردم ، مثل مركب عصاري فقط دور خودم گشتم ، وقتي چشمام رو باز كردن ديدم سر جام هستم و خستگي به تنم موند ! صلي علي محمد و آل محمد به خاطر همين يه ذره تشنگي و گرسنگي كه كشيديم بهمون چه چيزايي كه ندادن ، آخه خدايا تو بناي كارهات رو به تفضل گذاشتي ، از من گروكشي نكردي ، نگفتي اگه نماز بخوني فلان نعمت رو بهت ميدم ،‌ هر كاري بكنيم تو انقدر تفضل داري كه همه جور نعمتي به همه بدي.خدایا شکرت تونستیم یه واجب انجام بدیم . یه واجب دیگه هم به ما توفیق بده  وارزقني حج بيتك الحرام هر وقت صحبت از حج ميشه ياد علي بن مهزيار ميفتم ، خيلي دوس دارم برم خوزستان و قبرشو زيارت كنم و بهش بگم تو آقا رو ديدي لااقل برام تعريف كن ، ميگن بعد از 20 سال رفتن مكه ، توو كوچه يكي بهش ميگه امسال هم ميري مكه ؟ ميگه ديگه نميرم ، خسته شدم ، چقدر برم و نبينمش ! همون شخص بهش ميگه برو ، حتما امسال مي بينيش ! وقتي ميره مكه آقا ميفرسته دنبالش كه بيا من ميخام ببينمت . آقا جان كي ميشه دنبال ما بفرستي ؟في عامي هذا و في كل عام بابا مكه يه بار بري بسه ! چرا في كل عام ؟ في كل عام برا امثال من نيست ! من اگه يه بار برم و آدم نشم يعني ديگه آدم نميشم ! به قول بزرگي مي گفت منت اين سعودي هاي كثيف رو نكشيد ، اگه خدا بخاد ميفرستن دنبالت ! واغفرلي تلك الذنوب العظام آقا انقدر ناز داره مگه ميشه ديدش ؟ ناز كم كن نازدار فاطمه . ما كه داريم اعتراف ميكنيم گناهكاريم فانه لا يغفرها غيرك به جز تو مگه كس ديگه اي هم ميتونه ببخشه ؟ يا رحمان يا علام

 

تا كه من آيم به خود ديدم كه فرصت رفته است         تا كه از غفلت در آيم ماه رحمت رفته است

بار ديگر من شدم جامانده از اين كاروان                   آبرويم بار ديگر زين مصيبت رفته است

تازه من پيدا نمودم راه خود را اي خدا                       بر ابوحمزه قسم عمرم به غفلت رفته است

گر نبخشايي مرا اي مهربان پرده پوش                     حتم دارم آبرويم تا قيامت رفته است

گفته بودم ميزبانم را ببينم يك سحر                         تا كه چشمم باز شد گفتند فرصت رفته است

 

 


 

نوشته شده توسط قاسم صفائی در پنجشنبه 19 مهر1386 ساعت 15:2 موضوع شخصی | لینک ثابت


عاشقی قصه ای است دیرینه!

شب شد و باز بر دل سنگم                    قطره قطره زلال مي ريزد

دسترنجم گناه بود و گناه                        اشكِ امشب حلال مي ريزد

آسمان كج مكن دعايم را                        راستي كن كه راستان رستند

كوزه ات را تو بر سرم مشكن                   اين همه خلق توبه بشكستند

عاشقي قصه اي است ديرينه                  روسياهي ولي عجب درديست

مرگ تدريجي است رو سيهي                 زندگي در گناه نامرديست

مرد آلوده چون كند گريه                          بارگاه اله مي لرزد

بارالها ببين كه آمده ام                           شانه ام از گناه مي لرزد

كدخدا كو كه بيند از نزديك                       هر چه من كاشتم گنه روييد

مومنين خدا طلا بردند                            گندم زرد من سيه روييد

من زمين خوردم مرا نزنيد                       كس نيايد به جنگ افتاده

يك نفر آيد و مرا بخرد                              نيست آيا به شهر آزاده؟

 

 


 

نوشته شده توسط قاسم صفائی در سه شنبه 17 مهر1386 ساعت 5:8 موضوع شعر | لینک ثابت


قسم به زمان

آنكه يك عمر زمين خورده منم                پايبند گنه خويشتنم

پُر ِ لغو است كلام و سخنم                    شده فرسوده ز عصيان بدنم

                            ان الانسان لفي خسر منم

من كه در چاه هوس افتادم                   عمر و فرصت همه از كف دادم

غير تو كس نكند امدادم                        رحم كن بر من و بر ضعف تنم

                           ان الانسان لفي خسر منم

من كه از عمر گذشته خجلم                  از عقب ماندگي خود كسلم

از هوس ها شده آلوده دلم                   هان بر درگه تو داد زنم

                           ان الانسان لفي خسر منم

تا به كي فرصت ماندن دارم                   دِين مردم چو به گردن دارم

ترس از لحظه ي مردن دارم                   اين عيان است ز قبر و كفنم

                           ان الانسان لفي خسر منم

من كه خسران زده در دنيايم                 غرق حسرت به صف عقبايم

گر نيايد به مدد مولايم                          مي شود در دل دوزخ وطنم

                          ان الانسان لفي خسر منم  

 

 


 

نوشته شده توسط قاسم صفائی در پنجشنبه 12 مهر1386 ساعت 17:4 موضوع شعر | لینک ثابت


شاکرم بهر خودش یار جدا کرده مرا

سلام بر تو اي كريم

ديدم كريمي ات بر غريبي ات افضل است . يه سال منتظر بودم كه دوباره شب تولدت بياد . چه شب مهتابي و قشنگي ! چقدر ستاره در آسمان غريب هست .

اين همه تنها آمده اند در كنار غريب تا تنها نمانند !!

چه اتفاقاتي توو اين يه سال افتاد ؛

مردن براي حضرت ارباب واجب است          عشاق جز به روضه ي او جان نمي دهند

ارباب من ز نوكر خود دل بريده اي ؟             خوبان مگر كه دل به گدايان نمي دهند ؟
من ِ بي معرفت به خيالم كه تو از من دل بريدي ، مگه ميشه ؟

از تو بعید نیست رفیق گدا شوی                   مرد کریم میل به مستضعفان کند

كلي غصه خوردم تا اينكه يه اتفاق باعث شد بفهمم ، اي دل غافل ! من از تو دل بريده بودم و هر چي صدام ميكردي نمي شنيدم ، انقدر به خودم مطمئن بودم كه اهل دنيا نيستم كه توو دنيا غرق شدم !

يادته وقتي از اون عاشقت خواستم منو نصيحت كنه چي گفت ؟‌قلبت حرم خداست ، به كسي اجاره اش نده !!

هميشه فكر ميكردم هيچي توو دنيا نيست كه نتونم ازش دل بكنم اما ديشب با خودم گفتم ،‌ كجاي كاري بيچاره ؟ تو همش به اين فكر ميكردي كه اگه جون خودت رو بخان بگيرن مشكل نداري ، اما تا حالا به اين فكر كردي كه زنده باشي و يه چيز ازت بگيرن ؟؟!! ديدم نه ، من مرد عمل نيستم مگه اينكه خودت كمكم كني !

هر وقت اومدم مثل بچه ها ازت ميخاستم حتي اگه به صلاحم نيست حاجتمو بهم بدي ، بدون هيچ منتي دست عطايت شامل حالم مي شد ، اما بعد از چند وقت مي فهميدم كه چه چيز خنده داري خواسته بودم !! شايد اينطوري ازت ياد گرفتم كه بيشتر به آرزوهام فكر كنم و حساب شده تر تصميم بگيرم !

ما بی سلیقه ایم تو حاجات ما را بخواه           ورنه گدا مطالبه ی آب و نان کند

يه زماني امسال به اين فكر كردم كه شايد بهتر باشه بقيه ندونن من عاشق كي هستم ، شايد توو اين هياهوها ترس از تمسخر باعث شده بود كه نخام همه جا جار بزنم چه ارباب خوبي دارم ، اما :

اي كه ز عشقت زنده منم ، گفتي از عشقت دم نزنم ، من نتوانم نتوانم نتوانم

توو اين يه سال با يه آدمايي آشنا شدم كه يه سري موقعيت هاي جديد براي شناخت مردم برام ايجاد شد ، دو تا نتيجه گرفتم كه با دو بيت جوابشو دادي :

ز غم دیوانه ام کردی ز می مستانه ام کردی         چنان مستم که بر جامم شده لب تشنه عاقل ها

به هر که پر کشد سویت دهی منزل سر کویت          وگرنه در غریبستان فراوان است منزل ها

نمي دونم شايد اينم بايد اضافه كنم كه :

ايها الناس در خانه ي مردم نرويد ... من دمي رفته ام و درد مدامي دارم

الان كه فكر ميكنم مي بينم چه سالي بود ،‌ هر چي بود به قول يكي از دوستان يك سال گذشت و به آن زيباترين لحظه ( مرگ ) نزديكتر شديم !

حرف آخرم دو تا شعره كه اميدوارم بتونم اثباتش كنم :
من قهر كرده ام از همه تا دوستت شوم                 من منت نگاه تو را صد بار مي كشم

اي با وفا نگاه تو آرامش من است                         زين رو بُوَد كه دست ز انظار مي كشم

 

ياغي نيَم ترحمي اي پادشاه حُسن                      گردن كشيده ام كه تماشا كنم تو را

سنگيني غمت به تغافل مرا فكند                          لعنت به من اگر ز سرم وا كنم تو را

 

 


 

نوشته شده توسط قاسم صفائی در چهارشنبه 4 مهر1386 ساعت 11:53 موضوع شخصی | لینک ثابت


report phishing report abuse This page is hosted by XM.COM - Free Web Hosting