بينش سبز

هر کس ز بارگاه تو منت نمی کشد                      در حیرتم چگونه خجالت نمی کشد

بنشستنم همان و در او سوختن همان                 کارم به وصل دوست به صحبت نمی کشد

باید فرشته ها ی تو خُدّام من شوند                     مهمان که زحمتی به ضیافت نمی کشد

بوی غذاست راهنمای گدای شهر                        کار ضیافت تو به دعوت نمی کشد

کس بعد از این ز ریخت و پاشی که می کنیم         خود را به سایه سار قناعت نمی کشد

ما جا نماز خویش به دریا فکنده ایم                       گریه عنان به خاک مذلت نمی کشد

جوری نخورده ام به زمین تا شوم بلند                    دل از در ِ تو رَخت اقامت نمی کشد

زخمی که سینه چاک دَم تیغ دلبر است                 ناز طبیب و رنج طبابت نمی کشد

آخر من از محبت تو آب می شوم                           کار کسی چو من به سعادت نمی کشد

کم می خرند بار مرا در دکان غیر                            میزان کسی چنان تو  به قیمت نمی کشد

بیرون شده است کار من از مرهم و دوا                     قربانی از معالجه منت نمی کشد

نوشته شده توسط قاسم صفائی در شنبه 26 بهمن1387 ساعت 23:18 موضوع شعر | لینک ثابت

ایام الله دهه فجر در حال اتمام است . دهه ای که لااقل در چند قرن اخیر مهم ترین دهه ی تاریخ کشور عزیزمان ایران است و می توان آن را در دوره معاصر در کنار فروپاشی اتحادیه جماهیر شوروی از مهمترین اتفاقات جهان دانست . انقلابی که خیلی از تحلیل گران نتوانستند آن را تحلیل کنند و آن کسانی هم که تحلیل کردند شاخه ای از تحلیل خمینی عزیز را بیان کردند . تحلیلی که به یقین بهترین و کاملترین تحلیل هست : با کمک خدا ، متن مردم جوشید . متن مردم بدون تبلیغات جوشید .

اما متاسفانه بعضی از سودجویان این انقلاب مردمی را می خواهند سرمایه شخصی خود بدانند و آن را حاصل زحمات و تفکرات خود بدانند . نظریه ای در علوم اجتماعی وجود دارد به نام « کاهش گرایی » . ارل ببی در کتاب « روش های تحقیق در علوم اجتماعی » در توضیح «کاهش گرایی» می نویسد که : اگر یک اتفاق بزرگ را فقط به یکی از جنبه های آن ربط دهیم دچار کاهش گرایی شده ایم . مثلا اگر انقلاب آمریکا را حاصل زحمات جرج واشنگتن بنامیم !

در این سی سال کسانی وجود داشتند و دارند که خود را همه کاره انقلاب می دانند . متاسفانه رسانه ملی امسال به این قضیه دامن زد . با تمام احترامی که نسبت به آقای ضرغامی قائل هستم و معتقدم باعث شروع تحولات خوبی در صدا و سیما شده است اما به برنامه های دهه فجر امسال انتقادات زیادی وارد است.

در برنامه های امسال بیشتر از اینکه نقش مردم نشان داده شود ، متاسفانه به اشخاص رو آوردند . اشخاصی که شاید نشان دادن چهره قدیمی آنها در کنار امام، فرصتی شود تا آنها خود را  یار امام معرفی کنند و بخواهند کارهای غلط خود را درست جلوه دهند ؛ حال آنکه چهره ی جدید آنها در بعضی اشخاص ممکن است متفاوت با چهره ی سال های اول انقلاب باشد . شاید فکر کنند که مردم ما فراموش می کنند که چه کسانی در استفاده از بیت المال تخلف داشتند ، چه کسانی آرمان های امام و انقلاب اسلامی مردم ایران را دست مایه قدرت طلبی خود کردند و چه کسانی ... . منکر خدمات سال های گذشته اشخاصی که  بعدا چهره عوض کردند نمی شوم و همچنین افرادی که به آرمان های مردم وفادار ماندند و هنوز در حال خدمتگزاری هستند، اما حسرت می خورم  که چرا در رسانه ملی نقش ملت در انقلاب کمرنگ تر از برخی از اشخاص است .

آیا متعلق دانستن انقلاب به برخی از این اشخاص باعث نشده که برخی از جوانان اهمیتی برای دهه فجر قائل نباشند ؟

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت ( 87/11/20) :

 امروز توو فرهنگسرا که بودم اتفاقی جمله هایی از امام(ره) رو در رادیو شنیدم : «بعد از اینکه این دهه را به همه مسلمانان تبریک بگم و مظلومان ؛ نباید این به ذهنمان خطور کند که این انقلاب را اشخاص انجام دادند . من همانقدر در انقلاب نقش داشتم که به عنوان عضوی از این جامعه هستم ...»

نوشته شده توسط قاسم صفائی در جمعه 18 بهمن1387 ساعت 13:4 موضوع مناسبت | لینک ثابت