جز به کوی تو ندیدیم که آهی گیرند                   به سرشکی ز گدا, بار گناهی گیرند

عمل کوچک ما را به بزرگی بخرند                      دانه ی اشک مرا فوج سپاهی گیرند

هر قدم در نظر یار حسابی دارد                        کِی تلاش دل ما را به تباهی گیرند؟

جز سر کوی تو ای رحمت بی حد و حساب         عاشقان تو محال است پناهی گیرند

حالت چهره بیان می کند اسرار درون                 کِی دگر از دل بیمار، گواهی گیرند؟

ای خوش آنان که در این خدمت خود دائمی اند     عاقبت از در ِ تو منصب شاهی گیرند

دارم امید که از مرحمت حضرت دوست               دست این خاک نشین را به نگاهی گیرند





 

نوشته شده توسط قاسم صفائی در شنبه 2 خرداد1388 ساعت 19:40 موضوع | لینک ثابت